Grasparfum

Vandaag had ik geen parfummetje nodig. Niet dat ik me elke dag voorzie van een wolkje geur, dat zeker niet. Ik wil alleen even benadrukken dat mijn neusgaten vandaag voor de tweede keer dit jaar geprikkeld werden door de lekkerste geur die er is. Vers gemaaid gras! De vaste bloglezers hebben het al kunnen zien in groene hoop. Daarin had ik het er al even over. Konden we het maar vangen in een mooi flesje…

Het is een geur die me een geluksgevoel geeft. Het maakt me dankbaar, laat me weer inzien dat het boerenleven zijn mooie kanten nog steeds waar maakt. Zoals het trots en dankbaar maakt als in de winter de koeien rustig en smakelijk dit kuilvoer naar binnen werken. Mijn oudste dochter wees me er deze week nog op: “mam, je moet niet in problemen denken maar in oplossingen!” Uhhuh…tuurlijk. Het klinkt als een theoretisch ingestudeerd zinnetje, door docenten onderwezen in hun opleidingen. Soms zie je het echt even niet meer zitten door de negatieve media aandacht en het geschreeuw van de vega-religie. Ik besefte echter dat dochterlief gelijk heeft; de positieve dingen blijven zien en benadrukken hoort daar ook bij. Ook dat kan soms al een deel van de oplossing zijn. We moeten deze positiviteit delen en laten zien wat er op onze boerenbedrijven gebeurt. Ik snoof de geur nog eens extra diep in en zag mijn boer in de verte met zijn trekker gaan. De tweede snede al. Dat gaat vast lukken, vrijdag wordt er ingekuild. Ook dan laat ik s’morgens het parfummetje nog even in het flesje en bewandel ik het pad om me nogmaals in de weldadige grasgeur te wentelen. Want wie weet, als het gaat zoals vorig jaar kon het wel eens de laatste keer zijn…

Maar kom! Laat me niet doemdenken. Vooralsnog gaat alles nog steeds zijn gang en gaan we niet klagen. En anders dient er zich vast wel een oplossing aan😊

Wil je weten hoe het gaat met andere dieren in ons weidegebied lees dan weidevogelbeheer en haasje in het gras.

Fotocollage eerste snede 2019

Na weer een paar dagen hard werken heb je wel wat. Maaien en schudden doen we zelf, harken en hakselen doet de loonwerker. De kuil afwerken doen we samen met medewerking van Loonbedrijf van Weert. Sinds gisteren zit het gras van de eerste snede veilig in de silo. Nu hopen op een verder vruchtbaar verloop van het seizoen…

Groene hoop

We hebben een hoop voor de boeg!

Komende paaszaterdag is het zo ver: de dag die je wist dat zou komen (lol). Nog voor koningsdag gaat het gebeuren dit jaar. Het zal de eerste worden in 2019! En sinds jaren zo vroeg in het seizoen. Wat zal het brengen? Zal het mee of tegen vallen? Na regen komt zonneschijn zegt men en dat kunnen we nu wel eens goed gebruiken. Er hangt nogal wat van af dit jaar dus de verwachtingen zijn hoog gespannen en worden op de voet gevolgd. Alles wordt van stal gehaald. Kan het er nog mee door of moeten er handige jongens aan te pas komen? De arbeider van verdiensten is al verwittigd en verleent zijn medewerking. De mannen hier kunnen hun ongeduld niet bedwingen. Worden verwachtingen waar gemaakt? Apps worden gedownload en het nieuwsbulletin haalt deze week het einde. Zoons worden ingepland en alles is in hoogste staat van paraatheid. Duidelijk hangt de spanning in de lucht. Het komt er op aan!

In twee dagen moet het gepiept zijn. De eerste dag wordt de groene belofte gekortwiekt en mag het een dagje rusten, zich heerlijk laten schudden en drogen in de zon. Daar wordt het lekker zoet van. De geur die het verspreid zouden we zo graag in een flesje willen doen! De dag erna komt de reus met zijn hulptroepen om alles binnen de muren te krijgen. Rij voor rij verdwijnt in de grote gulzige veelvraat, waarna hij het net zo snel in een nog kortere versie weer uitspuwt. Er wordt een hoop werk verzet! Af en toe wordt er pas op de plaats gemaakt voor het nuttigen van een welkom bakkie troost. Na een tijdje af en aan rijden worden de contouren zichtbaar, er wordt al duidelijkheid verschaft. Is het goed spul? Is het veel? Past het er in? Met een hope(n)loos jaar achter de rug hopen we nu namelijk op zo veel mogelijk goed ‘spul’!

Hoop of kuil

Het weiland staat haar groene, dikke deken af om te verworden tot een mals, voedzaam product in de sleufsilo. Als de buit binnen is wordt het lekker ondergestopt waar het mag blijven liggen tot het aan de beurt is. We noemen het een kuil maar het wordt een berg. Hopen we. Een grote bult voer voor ons eigen vee.

Kuil, bult, hoop, berg. Het zal onze koeien worst zijn hoe het genoemd wordt. Als het maar lekker is…