De wrede keuze tussen boer en natuur

Met mijn hoofd even uit de stikstofimpasse loop ik met onze hond Sky over het koeienpad tussen de weilanden door. Even mijn hoofd leeg maken in de natuur, wat dus eigenlijk niet als natuur bestempeld mag worden. Verdrietig en moedeloos ben ik van het hevige debat dat sinds enkele weken is losgebarsten met de daaropvolgende broodnodige acties. Op zoek naar berichtgeving en uitleg over het stikstofprobleem kwam ik buiten de vaak als in een mantra herhaalde ‘feiten’ ook vele stukken tegen die daarentegen vaak een andere zienswijze belichten. Negativiteit omtrent de boerenprotesten in de media maakten vele reacties los. Meestal ten voordele van ons maar ook nare reacties, vaak gestoeld op onwetendheid en aannames. Bepaald mediabeleid is daar helaas debet aan door eenzijdig belicht nieuws. Wij zijn in verwarring over ons bedrijf, en vele met ons. Al jaren worden wij geconfronteerd met regels en wetten waarvan het zomaar zou kunnen zijn dat bepaalde maatregelen zijn gebaseerd op drijfzand. Als ik verder loop met mijn hond rollen me – mede door de straffe wind – de tranen over de wangen. Ik begrijp het niet… Alles hebben we er hier de afgelopen jaren aan gedaan om het te doen zoals men van ons verwachtte, ons altijd naar eer en geweten aan de regels gehouden. Kwam er weer zo’n vervelende maatregel bij, dan werd er wat in de rondte gemopperd, een keer geslikt, en er weer overheen gestapt. Om vervolgens weer netjes in het gareel te lopen. Controleurs hebben ons nooit op ook maar één misstand kunnen pakken – gewoon omdat er geen te vinden was. De landbouwsector heeft de uitstoot van CO2, stikstof, bestrijdingsmiddelen en dieraantallen sinds twintig jaar al flink gereduceerd. Men heeft mij er trouwens nog steeds niet van kunnen overtuigen dat iets zo natuurlijks, iets dat van levende dieren afkomstig is, zo ongunstig kan zijn voor de natuur. Er is namelijk gezonde natuur in overvloed om ons heen, ook buiten de talrijke (167!) aangewezen natura-2000 gebieden. Alleen wil men dat blijkbaar niet zo zien. Enkele biologen verwijzen naar de ‘natuurbeschermers’ zelf. Houden zij niet vast aan een onrealistisch plaatje in onze steeds verder ontwikkelde maatschappij? Ja, zeldzame planten verdwijnen, en daar komen andere voor in de plaats. Waanzin ten top in mijn ogen om daarvoor hoofdzakelijk naar de agrarische sector te wijzen. Waarom mag de industrie en luchtvaart maar door blijven groeien en moeten wij terug naar Ot en Sien. Het klopt niet! Waarom tonen onderzoeken aan dat kinderen die opgegroeid zijn op boerderij en platteland het allergezondste zijn? Dat moet toch ook iets zeggen?

Schaam jullie, overheid, om zo met je burgers om te gaan. Want wij zijn buiten boeren, ook burgers die recht hebben op hun plekje binnen ons mooie landje met een hoogstaande – zoniet de allerbeste landbouwsector van de wereld. En waarom zou een land – ons land – niet mogen doen waar het goed in is? Namelijk een toppositie in de wereld innemen om op een kwalitatieve, meest diervriendelijke, meest milieubewuste manier voedsel te produceren voor desnoods de halve wereld. Want de bevolking groeit nog steeds en hoe zeer de vleeshaters en zuivelhaters het ook zouden willen, er is nog steeds veel behoefte aan goede landbouw zal die zal altijd nodig blijven. Gaan jullie anders de rest van exporterende bedrijven in Nederland ook even halveren? Er is altijd ruimte voor verbetering, er zullen altijd dingen zijn die beter kunnen in èlke sector, en dat moet ook in een steeds veranderende samenleving. En daarin mogen ook de natuurbeschermers hun verantwoordelijkheid wel eens nemen. Denk zelf eens buiten de gebaande paden! Want het mag nooit, nooit op deze manier. En wel de manier van èèn beroepsgroep naar beneden te halen en aan te wijzen als hoofdoorzaak van heel veel zogenaamd ‘natuurleed’…

Even neerploffend in het gras kijk ik over het land, met CO2-opnemend gras, sloten, opschietende bermen met bloemen, eenden, reigers, buizerds, kraaien (dit zijn predatoren die zorgen voor leegroof van nesten in het voorjaar), reeën, wilde zwijnen, insecten, vossen (ook nestenrovers) meeuwen, mollen, muizen, hazen. Zie ook weidevogelbeheer want dit is natuurlijk nog maar een kleine greep. Als dit alles niet kan worden gezien als natuur, dan schiet mij maar lek.

In de verte grenst ons weiland zelfs aan een paar ieniemini natuurgebiedjes. Die zijn prachtig zoals ze zijn, met vennetjes en bossages. Zonder misschien dat ene zeldzame bloemetje dat zonodig op een onnatuurlijke manier in stand moet worden gehouden maar wel met vele andere bijzondere planten en dieren. Dus ja, een boerenbedrijf kan volgens mij heel goed samen gaan met natuur. Knap iemand die mij op andere gedachten kan brengen 😉

Filmpje: ons melkveebedrijf

Ja hoor…het is gelukt (min of meer)! Trots presenteer ik mijn allereerste promotiefilmpje van ons bedrijf, zelf gemaakt met Kinemaster. Wat valt er nog veel te leren, wat moet ik nog veel leren en wat heb ik veel geleerd met deze leuke software. Heel tof om te doen! De primeur wilde ik jullie in ieder geval niet onthouden al zal het volgende er weer heel anders uitzien vermoed ik😏 Ik heb het gemaakt met foto’s die ik op dit moment tot mijn beschikking had. Een volgende keer wil ik eventueel ook videofilmpjes gaan gebruiken…

Klik op de link bovenin het filmpje om een groot scherm te krijgen.

Enjoy!!

Mijn eerste filmpje met Kinemaster

In de post ons melkveebedrijf kun je nog meer lezen.

#Kalverliefde

Zoals al het kleine spul op de wereld zijn ook de kalfjes prachtig om te zien en hebben ze een hoge aaibaarheids factor. Graag geven we hen een toekomst op onze boerderij dus als veeverzorger zijn we daar meer dan goed voor. Het afkalven gebeurt bij ons in een groot afkalfhok waar de koe alle ruimte heeft en volop vers stro om gaan te liggen. Het kalfje drinkt normaal gesproken de eerste keer bij moederkoe. Daarna komt ze ‘in quarantaine’ om weerstand op te bouwen, dat wil zeggen dat ze een kalverenhok voor zichzelf heeft waar ze eerst biest met de fles en later melk uit de speenemmer drinkt. Meer info vind je op koemenu Als het kalfje het goed doet is ook de boer in zijn nopjes. RTL nieuws presenteerde gisteren weer met groot geweld het volgende kalveren schandaal. ‘Heb je al gehoord wat nu weer naar buiten is gekomen?’ vroeg boer me die maandagmorgen. Ik hoopte op een slechte 1 aprilgrap, wat niet zo mocht zijn. Bij 8% van de bedrijven waar jonge kalfjes staan overlijdt 1 op de 5 binnen twee weken. Dat is natuurlijk niet goed te praten, begrijp me niet verkeerd. Die bedrijven mogen van ons ook met straffe hand worden aangepakt, want de beelden die in het nieuws te zien waren dat kan echt niet, te vreselijk! Kan me niet voor stellen dat zoiets in Nederland mogelijk is. Maar mensen begrijpen niet hoeveel pijn het doet om keer op keer de boosdoener te zijn omdat de hele sector over een kam wordt geschoren. De veganistische shit vloog ons weer om de oren op social media. De hele morgen ben ik bezig geweest met proberen op een positieve manier te reageren: met de hashtag #kalverliefde laten zien dat het bij ons en op 92% van de bedrijven prima gaat met de kalfjes, alhoewel RTL nieuws in hun bulletin de burger graag anders wilde laten geloven. Alles voor de kijkcijfers nietwaar? Boer sloot er zich voor af, en liet me begaan. Desondanks gaan we gewoon door met wat we iedere dag doen, hard werken en goed voor onze dieren zorgen om een lekker glas melk en heerlijke kaas op tafel te krijgen. Juist daarom zou enige nuance en positiviteit ten behoeve van de 92% goed presterende bedrijven wel fijn zijn.

Dat neemt niet weg dat het verschrikkelijk is wat er gebeurt met die kalfjes. Ik kon er niet naar kijken, het maakte me misselijk. Ben blij en dankbaar dat onze kalfjes het goed doen en goed verzorgd worden. Elk bedrijf is verplicht elk kalfje te registreren bij het I & R (identificatie en registratie bij het RVO). Ook als het dood wordt geboren hebben we meldingsplicht en dat komt ook heel af en toe voor, net zoals dat bij mensenbaby’s wel eens voorkomt. Net als bij mensen kunnen dieren ook wel eens ziek worden, wat dus wil zeggen dat je nooit op nul zult uitkomen qua dier sterfte. We zitten als bedrijf gelukkig wel flink onder de norm. Het is goed dat misstanden aan het licht gebracht worden maar pak de bedrijven aan waar het om gaat en breng het alsjeblieft met minder tamtam en wat meer feeling voor de rest van agrarisch nederland naar buiten. Het gaat namelijk wel om onze boterham waar we dag en nacht met hart en ziel voor werken.

Boerderijgalerij

Op zon – en feestdagen zijn man en schoonbroer om de beurt vrij voor de tweede melkronde. Zoon en neef helpen hun vaders dan meestal mee. Carnavalsmaandag was mijn schoonbroer aan de beurt om uit zijn dak te gaan. Zoonlief en zijn vriendin namen de taak op zich om samen met mijn boer de ‘avonddienst’ te draaien. Dit nadat ze eerst met hun vriendengroep hadden mee gedaan met een prachtige carnavalsoptocht in het dorp (en 2e waren geworden). Terwijl ik een pan spaghetti voor hen klaar maakte krasten ze saampjes geschminkt en wel de boxen uit, joegen ze de koeien bij, voerden de kalfjes enz. Mooi geschminkt waren ze en omdat ze na het werk (met een goede bodem) weer terug de feestzaal in moesten mocht die blijven zitten. Wonderlijk genoeg bleef alles intact! Foto’s gemaakt met mijn digitale camera die ik nu even niet aan de praat krijg omdat de accubatterij leeg is. Heb geen acculader etcetera etcetera. Zoals manlief me altijd mededeelt zijn techniek en Irene geen goede combi. Klopt! Daarom gaat na de actie van vorige week mijn mobiel voorlopig niet meer mee de stal in, dan maar met de oude dica. Die foto’s houden jullie dus nog te goed! Klik hier!

Omdat ik zelf de afgelopen carnavalsdagen niet zo veel gedaan heb behalve carnaval gevierd heb ik een kleine galerij gemaakt van de foto’s van ons bedrijf die in mijn bestanden staan. Meerdere hebben jullie misschien al voorbij zien komen maar nu nog even allemaal op een rijtje. Komende tijd nieuwe foto’s, recepten en verhalen.

Ons fotomodelletje